Duva Kampa 2

2002 – 2006

Om met Monty Pyton te spreken: “And now for something completely different”: Al vaak hadden we – met bijna wellustige – ogen gekeken naar VW T4-fabriekscampers, de Westfalia Coaches. Dàt leek ons heel wat. In het vroege voorjaar van 2000 hebben we de stoute schoenen aangetrokken en er één gekocht (bij Vuist in Oosterwolde, Fr.). Een California Coach uit 1992, ingevoerd uit Luxemburg (vandaar ons “nieuwere” kenteken) met een 5-cylinder 2,4 dieselmotor (nèt geen Turbo-diesel). Een nadeel vonden we het “duw-je-rot-hefdak” in plaats van de gasliften van het Duva Kampa 1-dak. De voordelen waren echter legio: 2 huisaccu’s, waarop de luxe koelkast het meer dan 3 dagen op 12 volt doet (zonder bijladen!), automatisch accu’s bijladen als je aan de stroom staat, een heuse afvalwatertank, een “boordcomputertje” voor koelkastbediening, accubewaking, buitentemperatuur enzovoorts, een standkachel op diesel en de luxe inrichting van een fabriekscamper. Bovendien hadden we al eerder begrepen dat het autogedeelte het begrip “luxe auto” ècht meer dan waar maakt! Al met al dus inderdaad iets geheel anders! Motortechnisch gezien hebben we “een paar dipjes gehad”, als je 2 revisies in 1½ jaar tijd tenminste dipjes mag noemen, maar aan camperpech waren we al een beetje gewend. Wanneer we die paar tegenslagen even vergeten: het ding rijdt verder als een tierelier en we kunnen prima met het “overige verkeer” meekomen; dat was eerder wel anders! Wèl was het even wennen aan de kleinere leefruimte: van buiten is de T4 net zo lang als de T3, maar omdat de motor voorin zit is de leefruimte ten opzichte van zijn voorganger (waarin je “op de motor” slaapt) zo’n 40 centimeter korter. Om aan de zelfde leefruimte als de T3 te komen, moet je een verlengde T4 kopen; die herken je aan de kont of neus die altijd buiten de parkeerplaats steekt….. Maar: onze beide zonen kwamen successievelijk in de leeftijdsklasse waarin je niet meer automatisch met je ouwelui mee op vakantie gaat. Twee uit de kluiten gewassen boys kunnen wel bovenin, maar comfortabel is anders. Onze laatste vakanties waren daarom 2-persoons-vakanties, met de achterste helft van het bovenbed als laadruimte voor de campingtafel en kleine accessoires. In 2003 hebben we met Duva Kampa 2 de Noordkaap “gehaald”..

Wat betreft de eerder genoemde “dipjes” heeft ons huidige vervoer-/kampeermiddel nog voor heel wat verrassingen gezorgd. Ook na het Noordkaap-jaar 2003 hebben we meer garages van binnen gezien dan ons lief was maar vanaf het najaar 2005 begon meneer aardig wat roestplekjes te tonen, ook plekken die eerder door professionals zijn weggewerkt. Met een variant op Prediker: “Niets nieuws onder de regen”…..

Maar er zijn ook leuke veranderingen. Als resultaat van Jenny ’s wens om in de vakantie TV te kunnen kijken hebben we een paar jaar geleden een analoge campingantenne gekocht en keken we (zeer beperkt) TV op de laptop (via een externe USB-TV-kaart). Maar vaak was de ontvangst beperkt tot 1 of 2 locale zenders. In 2005 hebben we een digitale satellietset aangeschaft. Wel een beetje decadent voor zo’n klein campertje, maar ook best wel leuk (zie ook de vakantiefoto’s 2005). Niet alleen kijken via de laptop, maar ook via ons oude kleine zwart/wit-tv-tje met een 12 cm-schermpje (wanneer de keuken in gebruik was en de laptop er niet kon staan). Het TV-kijken beviel zo goed, dat we later een klein tweelingbroertje met kleurenscherm hebben gekocht. Iets groter, met een 13 cm-scherm, maar nog steeds piepie- klein (en héél lief…).

Op 2 september 2006 is onze rode camper verkocht, hij rijdt nu door het schone Brabant. En wij? Wij hebben op 14 oktober 2006 DK 3 gevonden!